martes, 30 de agosto de 2011

ESTO NO TIENE CURA


Tus pecados siempre caen como una 

                                             Lluvia de piedras sobre mi            dejandome 
                                                                                                                          En un 
ESTADO VEGETATIVO
                                                         Apartándome del 
                                                                                   Mundo
                                                                                   Destino.
Los sueños para mi no existen 
                                                MAS

                                                               SE DERRUMBARON COMPLETAMENTE

dejandome en una 
                     Sublime paranoia
                          Imposible de  escapar.

En medio de una guerra 
                                                                       Sin armas, sin fuerzas.

La destrucción 
                                             En mi cuerpo 
                          Es notable es totalmente transparente 
                                                                                                     Ese dolor 
                                  Que me atormenta todo el tiempo

 Como si millones de 
                                   Clavos 
                                                  Se clavaran en mí                     sin piedad 

 Ni siquiera el tiempo podrá
                                                                       ARRANCARME 
                                                                                                              Ese dolor

Ni podrá cicatrizarlo
                 Cerrarlo
                   Curar
                               ESTO NO TIENE CURA


                                                                                               

No hay comentarios:

Publicar un comentario